Ratko Radovanović (2. dio): Basket sa Davorinom Popovićem, duel sa Meneginom...

Čisto da znate kakav je taj sarajevski duh bio: Davorin Popović, pjevač Indexa, bio je veliki košarkaški talenat. Ali se odlučio za pjevanje i tako ušao u legendu. Ali se basketa nije odricao.

Pa bi se, na primjer, često dešavalo, da na teren izađu da igraju ,,dva na dva“... Davorin, pa jugoslovenska košarkaška ikona Mirza Delibašić, pa trener te najveće generacije Bosne Bogdan – Boša Tanjević koji je klubu i jugoslovenskoj košarci donio prvu titulu Kupa šampiona, današnje Evrolige, 1979. godine... I četvrti – Ratko Radovanović. Naš Nikšićanin, centar, sada jedini živi osvajač svjetskog, evropskog i olimpijskog zlata. Tako se tad drugovalo. Prvi dio priče o njemu i koliko je vezan za Nikšić ste čitali ili imate priliku da pročitate na na našem portalu, a ovaj tekst biće o Raši u Bosni.

Nego, prije 45 godina, noć pred finale Kupa šampiona, današnje Evrolige, u francuskom Grenoblu (5. april 1979), protiv moćnog italijanskog Emerson Varezea, velikog favorita – Ratko Radovanović se razbolio. Dobio temperaturu od 39 stepeni. Tresao se od groznice.

Šta se desilo: dan pred finale, tog jutra, otvorio je limenku i popio dva gutljaja ,,Koka-kole“. I vidio da je limenka prazna. Trener Tanjević je odmah znao da su dobili pokvareno piće. Do večeri Ratko dobije trovanje. Startni centar, jedan od ključnih igrača finaliste Evrolige. I kako da ne igra? Tri infuzije u venu, i idemo...

E sad, koliko je Ratko bio bitan toj Bosni. Na putu do titule imao je deset mečeva sa 20 i više poena. U velikoj pobjedi nad španskim Huventudom 85:84 u Sarajevu, protiv ekipe koju je tad na terenu predvodio Moka Slavnić – znači najbolji plejmejker kontinenta – Radovanović je usuo 29 poena uz uhvaćenih 12 skokova!

Onda je došlo finale. Iscrpljeni Ratko, pod infuzijom – u duelu sa strašnim Dinom Meneginom, velikanom evropske i italijanske košarke. Kost u kost. I u uvodnom dijelu meča on već sakupi četiri lične greške. Emerson Vareze sa druge strane, višestruki šampion kontinenta – pa nije se bilo ni lako navići na sudijski kriterijum...

Uglavnom, do kraja finala (96:93 za Bosnu, evropska titula) – noć nakon one temperature od 39 – Ratko ubacio deset poena. Menegin, sa druge strane, isto deset poena. Nikšićanin apsolutno dobio duel i odradio posao!

Naravno, junak trijumfa bio je, isto naš Nikšićanin, Žarko Varajić sa čak 45 poena – pa kako je samo nadigrao Boba Morsa (30 poena), jednog od najboljih Amerikanaca koji su ikad igrali u Evropi... Ali, Žarko će biti tema nekih naših drugih tekstova.

O Ratku Radovanoviću je Boša Tanjević, na primjer, pričao – kao o skoro savršenom centru. Visok 208, po drugim mjerenjima i 210 santimetara, strašan i čvrst fajter – ali prije svega mnogo pametan igrač koji je brzinom i tehnikom sluđivao rivale. Posebno atraktivan jer je u to vrijeme zakucavao sa obje ruke. I bio spreman da tu na pozicijama oko koša poentira sa obje ruke i lagano vodi kontre i dribla i trči tranziciju sa loptom u rukama... Jasno vam je – Raša je u svoj vakat bio centar po meraku i mjerilima ove naše, moderne košarke.

 

A Svetislav Pešić, sada selektor Srbije, isto trenerska legenda – je bio Raši prvo saigrač u Bosni, a onda i trener. I uvijek je javno isticao, da je bio igrač nevjerovatne brzine za svoju visinu. ,,Sa nogama koje rade kao neki bokser iz lakših kategorija. I iznad svega, igrač koji ne zna šta znači riječ strah“.

Sa Bosnom je osvajao šampionske titule 1978, 1980. i 1983. godine. Znači u onoj jugoslovenskoj, tad već najjačoj ligi kontinenta. Pa je otišao u Pariz i tamo igrao u klubu sa prijateljem, velikom legendom košarke Draganom Kićanovićem. A krajem osamdesetih igrao i za Veneciju, sa Draženom Dalipagićem...

Sa 34 godine Ratko Radovanović je završio igračku karijeru. Započeo uspješan biznis u Sarajevu, otvorio prvu privatnu stomatološku ordinaciju. Supruga je držala butik - a njih dvoje sa dvoje djece morali da, tokom rata i opsade Sarajeva, kroz onaj famozni tunel blizu aerodroma izađu iz grada, u automobilu italijanskih tablica koji je kupio dok je tamo igrao...

I postojala je realna opasnost, da im vojnici obje zaraćene strane prosto oduzmu taj automobil. Nije se desilo – jer je svako u Sarajevu, sa obje strane, znao – ko je Ratko Radovanović. I šta znači za grad i KK Bosna.

A o Ratkovim partijama za reprezentaciju Jugoslavije, ćemo već pisati u trećem dijelu naše priče o njemu...

 

(cover photo: Euroleague)